Αναζήτηση εργασίας… ένα παιχνίδι χωρίς κανόνες.

05/10/2010

Η Χ. ψάχνει δουλειά μέσω μικρών αγγελιών εδώ και ένα χρόνο. Τι παρατήρησε; Δείτε παρακάτω:

(Α) Για να γίνεις πωλήτρια στο Ψ μαγαζί πρέπει να έχεις προϋπηρεσία, τουλάχιστον δύο με τρία χρόνια. Αν δεν την έχεις τότε ούτε εκεί δεν σε βλέπω…

(Β) Αν θες να γίνεις τηλεφωνήτρια, (call center, που είναι και της μόδας), πρέπει να έχεις φυσικά προϋπηρεσία σε αντίστοιχη θέση, και αν δεν έχεις κανένα πρόβλημα… είτε έχεις είτε δεν έχεις, δουλεύεις «δοκιμαστικά» για 1 μήνα (δηλαδή αμισθί) και μετά… δεν τους κάνεις. Γιατί το πιθανότερο είναι να πάρουν τον επόμενο -σαν εσένα- που θα εργαστεί με τον ίδιο τρόπο… και σαν αποτέλεσμα εσύ δεν αποκτάς εργασιακή εμπειρία και αυτοί κάνουν τη δουλειά τους με μηδέν κόστος.

(Γ) Τώρα αν ψάχνεις δουλειά γραφείου, θα πρέπει να μάθεις εκείνο το παλιό τραγουδάκι του Σάκη: «τώρα αρχίζουν τα δύσκολα…». Γιατί ούτε η προϋπηρεσία, ούτε οι γνώσεις μετράνε. Γνωριμίες έχεις; Τότε το μέλλον σου διαγράφεται λαμπρό!

Κι όταν φτάσεις στο σημείο να έχεις δει όλες τις αγγελίες, έντυπες και ηλεκτρονικές, να έχεις πάει στον ΟΑΕΔ και στα αντίστοιχα ιδιωτικά γραφεία, συνειδητοποιείς ότι το παιχνίδι έχει αλλάξει κανόνες και σένα δεν σε έχει ενημερώσει κανείς.

Κι αν στους μεγαλύτερους αρνούνται την εργασία με πρόφαση την ηλικία τους, στους μικρότερους το βάρος πέφτει στην απειρία και το νεαρό της ηλικίας.

Φυσικά δεν θα αναφερθώ στους πτυχιούχους, γιατί στην Ελλάδα όσα πτυχία και να έχεις δεν παίζει ρόλο. Το μόνο που μετράει είναι οι γνωριμίες. Τα τυπικά προσόντα είναι μόνο για τον τοίχο.

Πάρ’το απόφαση αγαπητή Χ. στην Ελλάδα οι πιθανότητες να βρεις έτσι εργασία, είναι τόσες όσες και η ΑΕΚ να πάρει το Champions League.

Μαρία Α. Στ.